Wat een geweldige tijd hebben we gehad in de Spaanse ria’s!

Maar helaas was daar ook een moment van afscheid nemen van Spanje en door naar Portugal.

We zagen allebei een beetje op tegen Portugal. Het nadeel is vooral dat de kust redelijk recht is met weinig mogelijkheden tot ankeren, dus vooral overnachten in jachthavens. Behalve dat dit geld kost (we moeten, vooral na alle reparaties, toch een béétje op de kleintjes letten), zijn wij aan de rust van het ankeren gewend geraakt. Niets is fijner dan wakker worden door vogels die fluiten, de zachtjes schommelende boot en de vissen die in het water spartelen…. En ook de privacy: in de haven is de kans groot dat je buurman 2 meter verderop in zijn kuip een kopje koffie drinkt. Ook niks mis mee, goed voor de sociale contacten.

Maar Portugal overslaan is geen optie 😉 dus vol goeie moed gaan we naar Portugal. Helaas ging het vrij snel mis met Karma: nadat we een paar dagen in Portugal enkele havens hadden bezocht, wilden we vertrekken vanuit Porto Leixous naar Aveiro. Tijdens Marco’s dagelijkse checkronde van het schip kwam hij erachter dat de olie van de saildrive was veranderd in melk en dat het olieniveau veel hoger stond dan gewenst is. Dit kan maar 1 ding betekenen: er komt water in de saildrive. Omdat uit nadere inspectie (een paar duiken in het smerige water van de haven) niet kan worden vastgesteld wat de lekkage veroorzaakt, is het aannemelijk te veronderstellen dat de O ringen of de schroefas lekt. Omdat de haven aan de Doura de enige lift in de omgeving is die meer dan 10 ton kan tillen, besloten we de reparatie daar te laten uitvoeren. Karma is op de afgesproken tijd binnen 15 minuten uit het water en een uur later blijkt dat de schroefas en afdichting niet meer voldoen. Shit! Vooral het vervangen van schroefas is prijzig. Gelukkig blijkt de prijs 30% goedkoper te zijn dan die in Nederland en nog mooier: de Volvo Penta dealer heeft er 1 op voorraad en kan hem opsturen zodat dat ding binnen 4 dagen op de werf is. In de tussentijd staan we op een bok op de kant voor 10 euro per dag. Een koopje vergeleken met de haven waar vier keer zoveel voor een overnachting wordt gevraagd. En we hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om Porto verder te ontdekken, dat was geen straf. Wel is het in Porto zo druk met toeristen dat het op sommige plekken meer weg heeft van een pretpark dan een prachtige stad met een historie van bijna 3000 jaar.

Na een week kunnen we gelukkig weer verder, Karma is weer gerepareerd, dus op naar de volgende plek. En dat is zowaar een ankerplek. Niet de mooiste maar prima om te overnachten. De volgende dag zien we alleen geen hand voor ogen, 1 en al mist. Maar gelukkig lijkt de mist op te trekken en gaan we richting zee, wel met de radar aan zodat we alles om ons heen op de radar kunnen zien. Helaas blijkt de mist ineens weer terug te komen en zijn we weer omgekeerd. Dan nog maar een dagje rust en wat rommelen op de boot.

Tot onze verbazing komt er ineens een blonde dame onze kant op in haar dinghy. Patricia, een Poolse dame die de afgelopen 4 jaar de hele wereld heeft rond gezeild, zag dat wij geen dinghy klaar voor gebruik hadden (we hadden geen zin om die op te pompen voor 1 dag) en ze vroeg of we met haar mee wilden om even naar de kant te gaan, even de benen te strekken. Uiteindelijk hebben we ook nog bij haar aan boord zelf gemaakte rijstwijn gedronken en een prutje meegekregen om zelf yoghurt te maken. Dat maak je toch niet mee in de ´normale´ wereld.

Want ook dát is leuk van dit avontuur: alle aardige mensen die we leren kennen onderweg. Het grappige is dat er onder de grote-reis-zeilers een soort grens wegvalt: mensen komen direct naar je toe en geven je complimenten over je schip en vragen je het hemd van het lijf.

Inmiddels hebben we ontdekt dat er wel een paar ankerplekken zijn in Porugal. Zo lagen we 2 dagen geleden in een ontzettende leuke baai: Martinho do Porto. Daar hebben we besloten om de volgende dag in 1 ruk door te gaan naar Cascais (vlakbij Lissabon), een toch van 64 mijl (ongeveer 10 uur varen) en daar onze Duitse vrienden te verrassen die we al 2,5 week hebben moeten missen door de reparatie aan Karma. Dus gisteren zijn we herenigd en bijgekletst over alle avonturen.

Sao Marthino do Porto

We hebben inmiddels een globale planning gemaakt zodat we weten hoe lang we ongeveer in Portugal kunnen blijven voordat we oversteken naar Madeira, ons volgende doel. Dit willen we begin oktober doen dus we hebben nog tijd zat om toch te genieten hier. We houden jullie op de hoogte!